Παρασκευή 16 Νοεμβρίου 2012

Βίντεο: Οδηγός λεωφορείου χτυπά μαθήτρια


Η δυνατή μουσική αποτέλεσε αφορμή για τον ξυλοδαρμό μαθήτριας από οδηγό λεωφορείου. Κανένας από τους επιβάτες δεν βοήθησε (Vid)
Το γύρο του διαδικτύου κάνει ένα βίντεο από το Κλίβελαντ της πολιτείας της Βαλτιμόρης, στο οποίο απεικονίζεται μια οδηγός λεωφορείο να επιτίθεται και να χτυπά μια νεαρή μαθήτρια.
Σύμφωνα με αυτούς που ανέβασαν το βίντεο που είναι τραβηγμένο από κινητό τηλέφωνο, αφορμή της επίθεσης ήταν η δυνατή μουσική που άκουγε η νεαρή.
Σύμφωνα με την υπηρεσία λεωφορείων της πόλης η οδηγός εργάζεται εκεί από το 2003 και είχε κάνει αίτηση παραίτησης λίγο πριν συμβεί το περιστατικό.
Στο βίντεο βλέπουμε σοκαρισμένους τους  υπόλοιπους επιβάτες, οι οποίοι, ωστόσο, δεν προσπάθησαν να βοηθήσουν το άτυχο κορίτσι.
news247.gr

Πέμπτη 15 Νοεμβρίου 2012

Ο Ζάχος Δόγκανος ήταν ένας από εμάς. Ένας λαϊκός ήρωας by oneman.gr

Ελάχιστος φόρος τιμής σε έναν από τους σπουδαίους Έλληνες της γενιάς μας. Ακόμα κι αν αυτός ήταν γέννημα της τηλεοπτικής φαντασίας.







Μία ατάκα ήταν αρκετή για να στείλει κάθε γυναίκα από “Εκείνες” στην γωνιά της και εσένα στο πάτωμα από τα γέλια. Το “Εκείνες κι Εγώ” αναγνωρίστηκε πολύ αργότερα μετά την προβολή του σε μία από τις καλύτερες ελληνικές τηλεοπτικές κωμωδίες όλων των εποχών, ο Γιάννης Μπέζος επιβεβαίωσε το δεινό υποκριτικό του ταλέντο που είχε προβάλει νωρίτερα στους Απαράδεκτους και της Ελλάδος τα Παιδιά κι εμείς ήμασταν πολύ ευχαριστημένοι γιατί είχαμε αποκτήσει έναν λαϊκό ήρωα.
Ο Ζάχος Δόγκανος και ο μύθος που οικοδομήθηκε γύρω από το όνομά του αντικατοπτρίζουν την ανάγκη του άνδρα των 90s να τα έχει όλα δικά του. Ήταν γοητευτικός, ήταν επιτυχημένος, ήταν αστείος αλλά ταυτόχρονα κατάφερνε να μείωσει τον εαυτό του στα μάτια του θεατή. Έφερνε αυτή την πληθωρική φιγούρα σε ανθρώπινα, καθημερινά πλαίσια. Παρακολουθούσες τις γκάφες, καταλάβαινες την παγαποντιά πίσω από την επιτυχία, το λάθος πίσω από κάθε τι σωστό αλλά και τον άνθρωπο που μπορεί να κρύβει ακόμα κι ένας άντρας που κυκλοφορεί με το τουπέ και το ύφος του Ζάχου.
Με σεβασμό στα διδάγματα του Μέγα Διδάσκαλου του Ανδρικού Γένους, το ONEMAN παρουσιάζει μερικές από αυτές τις στάσεις ζωής που ανέδειξαν τον Ζάχο Δόγκανο σε λαϊκό ήρωα και έναν από τους αγαπημένους μας χαρακτήρες στην ελληνική τηλεόραση.
Δεν χρειάζεται να ξέρεις Αγγλικά για να συνεννοηθείς. Ένα “well well well” αρκεί.
Δεν πειράζει κανέναν η σπανακόπιτα να είναι “σπακανόπιτα”, ο Ζάχος “κύριους Ζάχους”, ο κύριος Δημήτρης “κύριος Ντιμούτρις” και η κυρία Δεληκόμπου “μια κυρία δεμένη κόμπο”. Μία είναι η Δεβόρα. Και ο Ζάχος απεδείκνυε τα αντιρατσιστικά του αισθήματα από τότε.
Η ηλικία είναι προσόν. Όπως είπε κι ο Ζάχος (μετά τον Πάριο) “μην κοιτάς τα χρόνια μου λοιπόν, ο άντρας πρέπει να 'χει παρελθόν”
 
Μπορείς να το παίζεις large αλλά όχι και 30.000 δραχμές τα γαρύφαλλα

Ο άνθρωπος στην άλλη γραμμή του τηλεφώνου δεν ξέρει τι κάνεις εσύ εκείνη την ώρα και αν τον προσέχεις. “Ναι, ναι σημειώνω”.

Ποτέ δεν είναι αρκετά νωρίς το πρωί για να ξαναπέσεις για ύπνο. Πόσες και πόσες φορές δεν σηκώθηκε από το τραπέζι του πρωινού για να ρίξει άλλον έναν ύπνο αντί να πάει στη δουλειά.
“Δεν δουλεύετε παιδιά, δεν δουλεύετε, το 'χετε ρίξει στην τρελή”. Δεν χρειάζεται να δουλεύεις αν είσαι Δόγκανος. Δουλεύουν οι άλλοι για σένα.
Ποτέ δεν είναι αργά για να βγεις παρέα με μια νεαρά.
 
Κανείς δεν αντέχει τόσες πολλές γυναίκες. “Ρε Δημήτρη, μήπως έχεις κανένα μέσο στον ΟΤΕ; Να μου αλλάξουν τηλέφωνο, δεν πάει άλλο”.
Όταν μιλάς με παλιό σου φλερτ, το παίζεις τζόβενο. “Ο προ δεκαετίας νεαρούλης δεν είναι πια νεαρούλης. Είναι ένας ώριμος νεαρός”.
Αν δεν ξέρεις ποια σου τηλεφωνεί την αποκαλείς “Καλό μου παιδί”.
 
Στις συζητήσεις με τις γυναίκες πρέπει να δίνεις ασαφείς απαντήσεις.“Θα 'ρθείτε;”. “Δεν ξέρω, μπορεί ναι, μπορεί όχι, θα έρθω οπωσδήποτε”.
Του άνδρα τού αξίζει ένα πανάκριβο στυλό. Δεν θα άξιζε στον Ζάχο;
Το κάθε Λιτσάκι είναι το παυσίπονο στην ζωή ενός άντρα που δεν θέλει να “τακτοποιηθεί”.
 
Ο σωστός τζέντελμαν προσφέρει στην καλεσμένη του ό,τι θέλει. Αρκεί να μην θέλει και μηλόπιτα.

Αν είσαι τεράστιος, δικαιούσαι τον Ωνάση να τον λες Τέλη και όχι Αριστοτέλη.

Στις διακοπές σου πρέπει να ξεφεύγεις. Να καλοπερνάς, να γκομενίζεις και να αποθεώνεσαι.
Ο άντρας οφείλει να ζήσει την ζωή του πριν καταλήξει να ψάχνει φορμαέλα Αραχώβης για την μητέρα του παιδιού του. Την δική του Ελένη.
 
Ένας άντρας για να τραγουδήσει δεν θέλει φωνάρα. Θέλει γρέζι λαϊκό. Ντουγλερί και Γλεριλέα.

Ένας άντρας δεν πρέπει να φοβάται τις ασθένειες και τον θάνατο
Οι δουλειές με τον κάθε κύριο Παπαπέτρου κλείνονται εύκολα. Στα μπουζούκια.
 
Το παράκανα λίγο με τα βίντεο. Αλλά η μαγεία του Ζάχου Δόγκανου χρειάζεται την υποκριτική δεινότητα του Γιάννη Μπέζου για να εξυμνηθεί.

Τετάρτη 14 Νοεμβρίου 2012

Είναι το “Skyfall” το καλύτερο Bond όλων των εποχών;

Είδαμε τη νέα περιπέτεια του Τζέιμς Μποντ και λατρέψαμε τα πάντα σε αυτήν. Να μια γνώμη δίχως spoilers.



Μην τρομάξεις, δεν είναι spoiler. Μετά το τελευταίο πλάνο της ταινίας και πριν αρχίσουν τα credits, εμφανίζεται μια κάρτα στην οθόνη. Είναι ένα τεράστιο “50”, για τον εορτασμό του μισού αιώνα ζωής του διασημότερου κινηματογραφικού πράκτορα, κι από κάτω μια λιτή πρόταση-ανακοίνωση: “Ο Τζέιμς Μποντ θα επιστρέψει.” Σιγά το νέο θα μου πεις, προφανώς και θα επιστρέψει. Όμως ο συμβολισμός του καρέ είναι δυνατός, καθώς η βαριά ιστορία του Μποντ συναντά μια υπόσχεση για το μέλλον. Γιατί είναι αυτό σημαντικό;
Διότι ο συμβολισμός διατρέχει όλο το φιλμ. Μια ταινία φτιαγμένη από τα υλικά του παρελθόντος, στο σήμερα, κοιτώντας το αύριο. Μια μέρα θα κοιτάζουμε την ιστορία αυτών των ταινιών και θα αναγνωρίζουμε το “Skyfall” ως το κομβικό σημείο όπου όλη η ιστορία, το τότε, το τώρα, το κάποτε της Μποντικής ιστορίας, ενώθηκε μέσα σε ένα αδιάκοπα απολαυστικό δίωρο.
 
Αυτό που έχει καταφέρει ο σκηνοθέτης Sam Mendes και οι συνεργάτες του είναι αξιοθαύμαστο, αλλά ας τα πάρουμε από την αρχή τα πράγματα. Η νέα περιπέτεια θέλει τον πράκτορα και την Μ να αντιμετωπίζουν μια κρίση στη επαγγελματική σχέση τους, καθώς μια απειλή από το ένοχο παρελθόν της Μ έρχεται για να αναστατώσει το τώρα, σπέρνοντας την αμφιβολία σε ό,τι έχει χτίσει όλα αυτά τα χρόνια. Ήταν επιτέλους καιρός κάποιος να εκμεταλλευτεί το γεγονός ότι έχει ολόκληρη Judi Dench στο ρόλο, δίνοντάς της περισσότερα, και δυσκολότερα, πράγματα να κάνει.
Αλλά ασχέτως της Judi Dench, αυτή η κατεύθυνση της ιστορίας κάνει όλη τη διαφορά. Καθώς ο Μποντ και η Μ ανατρέχουν στο παρελθόν για να σώσουν το αύριο (το δικό τους και της πατρίδας τους), ο Mendes κάνει κάθε τι παλιομοδίτικο να μοιάζει σημαντικό, απαραίτητο, υπέροχο. Η ταινία είναι διάσπαρτη από έξυπνες αναφορές στην ιστορία του ήρωα που ξεπερνούν το απλό κλείσιμο του ματιού. Είναι απαραίτητη διαδρομή, θεματικά.
Αν το καλοσκεφτείς, στην απουσία ενός μεγάλου κοινού εχθρού-μπαμπούλα για την παγκόσμια ειρήνη, όλες αυτές οι ιστορίες που έχουν τις ρίζες τους στα μέσα του 20ου αιώνα, αναγκάστηκαν να κοιτάξουν βαθιά μέσα τους για να επιβιώσουν. Δεν υπάρχει πλέον ένας μανιακός που απειλεί τον πλανήτη. Υπάρχει ένα χαρισματικός κακός (απίστευτος στον απροσδόκητο ρόλο ο Javier Bardem) για τον οποίο η υπόθεση είναι προσωπική. Και γίνεται προσωπική και για τον Μποντ.
Η φροντίδα στους χαρακτήρες (που έρχεται παρέα με μια πολύ δυνατή ερμηνεία από τον Daniel Craig όσο κι από την Dench) υποστηρίζεται από τη διαφορετική προσέγγιση του Mendes, ο οποίος έχοντας παρελθόν στο ανεξάρτητο σινεμά, ξέρει πώς να διανείμει τη δράση ώστε να μη χάνουμε ποτέ το δραματικό κέντρο βάρους. Έχει φέρει μαζί του και ένα από τους καλύτερους διευθυντές φωτογραφίας του σημερινού σινεμά, τον Roger Deakins, κι αν αυτό σου ακούγεται περιττό σε ένα κείμενο για το ‘πόσο γαμάτος είναι ο νέος Μποντ’, τότε θα καταλάβεις πολύ καλά γιατί σημειώνουμε την παρουσία του, βλέποντας την ταινία.
 
Υπάρχει μια σκηνή δράσης αρκετά νωρίς, στο Χονγκ Κονγκ, όπου ο Deakins παίζει με τα χρώματα και τις σκιές και δημιουργεί ένα θέαμα που κόβει την ανάσα, ξεκάθαρο highlight της Μποντ ιστορίας. Δεν έχουμε ξαναδεί ποτέ κάτι τόσο αποστομωτικά όμορφο στην 50χρονη ιστορία του χαρακτήρα. Η σκηνή δράσης που έρχεται στην 3η πράξη της ταινίας είναι επίσης σκοτεινή και εκθαμβωτική την ίδια στιγμή. Γενικά το “Skyfall” καταφέρνει να παραδίδει μοναδικές σκηνές δράσης δίχως να πέφτει στο παραμικρό γνώριμο μοτίβο. Επανεφευρίσκει το τι θα πει ‘Μποντ περιπέτεια’.
Εκτός του άψογου κακού, όλο το υπόλοιπο καστ είναι επίσης δυνατό. Ο νέος Q είναι απολαυστικός και έχει παραπάνω πράγματα να κάνει από συνήθως. Ο Ralph Fiennes, η Naomie Harris κι ο Albert Finney είναι νέες προσθήκες στο Μποντικό σύμπαν και δε θα μπορούσαμε να χαιρόμαστε περισσότερο για αυτό που βλέπουμε από αυτούς. Η Berenice Marlohe, κάπου ανάμεσα στα εντυπωσιακά outfits και τα σύννεφα καπνού και ερωτισμού μέσα από τα οποία εμφανίζεται για να κυκλώσει τον 007, εκτοξεύεται άμεσα και χωρίς λοιπές διαδικασίες, στο πάνθεον των Bond girls.
 
Όμως τελικά, το στοίχημα παίζεται και κερδίζεται στην (προσωπική και μη) ιστορία του Μποντ. Υπάρχουν στιγμές που κάθε φαν θα θέλει απλά να σηκωθεί όρθιος και να χειροκροτήσει, όμως η δύναμη της ιστορίας θα κρατήσει το ενδιαφέρον ακόμα και του τελευταίου περιστασιακού θεατή, απλώς και μόνο επειδή είναι τόσο γαμάτη και απολαυστική περιπέτεια που δεν κάνει ποτέ κοιλιά.
Κοινώς, αν αγαπάς τον Μποντ, θα λατρέψεις το “Skyfall”. Αν αδιαφορείς για τον Μποντ και τύχει να πας να το δεις, θα λατρέψεις το “Skyfall”. Μακάρι οι περιπέτειες να μπορούσαν να πετυχαίνουν πιο συχνά αυτό τον ιδανικό τόνο ανάμεσα στο σοβαρό και το χαλαρό, το δραματικό και το διασκεδαστικό, την αξία της νοσταλγίας και τη δύναμη του να προχωράς μπροστά. Λίγα χρόνια μετά το καταστροφικό “Quantum of Solace” που θα ήταν ικανό να έχει θάψει οποιονδήποτε άλλο Μποντ, ο Sam Mendes ανέλαβε να βγάλει το franchise από το τέλμα του και τα κατάφερε. Αυτή η mission: impossible ήταν πετυχημένη πέρα από κάθε προσδοκία.
 
Το "Skyfall" παίζεται στις αίθουσες από την Feelgood Entertainment.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
http://www.oneman.gr

Τα Bond Girls που αγαπήσαμε


Κληθήκαμε να επιλέξουμε ανάμεσα σε όλα τα κορίτσια του Bond. Εσύ, ποιο Bond Girl προτιμάς;



0




Στο τέλος του κειμένου μπορείς να μας πεις κι εσύ ποιο είναι το αγαπημένο σου Bond Girl...

Halle Berry ο Μάνος Μίχαλος

Είναι η στιγμή της απόλυτης καθιέρωσής της, από αυτές που αποδεικνύουν ότι χρειάζονται 2-3 σεκάνς, για να τυπωθείς πάνω στο μυαλό των αντρών και της παγκόσμιας κινηματογραφικής πιάτσας. Η Halle Berry, με το πορτοκαλί μπικίνι, που θέλει να εκραγεί από την πίεση και το βάρος των ευθυνών που κουβαλάει, καταφέρνει τότε στα 36 της χρόνια να παραμιλήσουν Esquire, GQ και τα λοιπά αντρικά περιοδικά που κάνουν πάντα ότι όλα τα ξέρουν και τη βαφτίζουν από πιο σέξι γυναίκα του πλανήτη, αποθεώνοντας τις γυμνές σκηνές της στο Swordfish και doggy για Όσκαρ με τον Billy Bob Thornton στο Monster's Ball (ένα χρόνο πριν το 2001).

Από το Die Another Day και μετά η καριέρα της απογειώνεται, φτάνει στα κόκκινα χαλιά την ώρα που οι αντρικές γλώσσες φτάνουν στα πατώματα, σε κάθε πέρασμά της. Δεν ξέρω, ούτε και με νοιάζει αν είναι το καλύτερο Bond Girl (εδώ δεν ξέρουμε ποιος είναι ο καλύτερος Bond), αλλά η εικόνα με τη Jinx να βγαίνει μέσα από τα κύματα, θα έκανε ακόμη και τον Sean Connery, να ξεχάσει το Bond, James Bond όνομά του.

Kim Basinger ο Πάνος Κοκκίνης

Στο Never Say Never Again του 1983 ο Sean Connery επιστρέφει ως James Bond μετά από 12 χρόνια απουσίας. Και το πρώτο πράγμα που κάνει είναι να προσποιηθεί πως είναι μασέρ σε spa του Monte Carlo προκειμένου να λαδώσει και να θωπεύσει το κορμί της 30χρονης τότε Kim Basinger, δυο χρόνια πριν εκείνη αποθεωθεί με το 9 ½ εβδομάδες. Κάτι που βρίσκω απολύτως λογικό.

Εξίσου λογικό με το τρελαμένο βλέμμα του Άραβα καμηλιέρη που ετοιμάζεται να την αγοράσει στο σκλαβοπάζαρο που καταλήγει (φορώντας ένα λευκό νεγκλιζέ), μερικά καρέ μετά. Προφανώς και η προφορά της μου κάνει πολύ Αμερικανιά, σε σχέση με τις εξωτικές των Bond Girls που έχουμε συνηθίσει. Αλλά εδώ ολόκληρος James Bond δηλώνει στο τέλος ότι σκοπεύει να παρατήσει την MI6 για να αράξει κοντά της. Ποιος είμαι εγώ να αμφισβητήσω το authority του όσον αφορά τις γυναίκες;

Barbara Bach ο Θοδωρής Δημητρόπουλος

H 10η ταινία της σειράς (και μάλλον η καλύτερη επί Roger Moore) έφερε κάτι καινούριο, κάτι που ακόμα και μέχρι σήμερα δεν έχει πολυπετύχει ξανά κανείς: Ένα Bond girl που να μπορεί να πάρεις απολύτως στα σοβαρά. Η Barbara Bach παίζει την Κατάσκοπο που τον Αγάπησε καταφέρνοντας να είναι εξίσου πειστική ως γυναίκα-θύμα που την σώζει ο James, όσο και ισότιμη συνεργάτιδα. (Ότι αυτό συνέβη το 1983 αλλά στα ‘00s η σειρά κατάφερε μόνο πράγματα σαν την πυρηνική φυσικό Denise Richards είναι προβληματικό κάπως.)

Η Bach εκτός της ενσάρκωσης ενός ρόλου που δεν είχε προϋπάρξει στα Bond χρονικά, κουβάλαγε πάνω της τόνους ώριμης σεξουαλικότητας, από τα μάτια και τα χείλια της μέχρι κάθε κίνηση που έκανε με το κορμί της. Δεν χρειάστηκε στην ταινία να μοιάζει με λαγουδάκι για να την ποθήσουμε (εμείς ή ο Bond) άσχετα που μετά έγινε λαγουδάκι εκτός αυτής. Και για μπόνους πόντους, παντρεύτηκε και τον Ringo Starr. Δάμασε τον Bond και έναν Beatle; Και καθόμαστε ακόμα και το συζητάμε;

Maria Grazia Cuccinotta ο Χρήστος Χατζηιωάννου

Γνωστή και ως Cigar Girl, από την σκηνή στο World is not enough στην οποία προσφέρει ένα πούρο στον Bond ενώ έχει δολοφονήσει έναν από τους πληροφοριοδότες του. Μπορεί να μην μιλάει πολύ στην ταινία και να μην αποκαλύπτονται τα κάλλη της αλλά η σκηνή της καταδίωξης στον Τάμεση είναι μία από τις ιστορικότερες σε όλα τα Bond.

Και σε αυτήν δεν έπαιξε κανένα γατάκι που το λένε Monica. Έπαιξε η σιτσιλιάνα Maria Grazia. Από τις πλέον χυμώδεις και σεξουαλικές Ιταλίδες στον κινηματογράφο.
Cigar Girl: "Would you like to check my figures?"
James Bond: "Oh, I'm sure they're perfectly rounded."

Eva Green ο Στέλιος Αρτεμάκης

Η πρώτη γυναίκα που αγάπησε ο Μποντ δεν ήταν Σουηδή ξανθιά-τρόπαιο, Ρωσίδα-μηχανή του σεξ ή μαύρη γαζέλα που σου ρίχνει και ένα χεράκι ξύλο οπότε σε κάθε περίπτωση αποτελεί πρόκληση  να τη βάλεις κάτω. Ναι, όλες πέρασαν από το κρεβάτι του James αλλά μία μελαχρινή του ράγισε την καρδιά. Η Vesper Lynd, εξιδανικευμένη από την Eva Green.

Θα μου πεις τώρα "ναι, αφού έτσι έγραφε το σενάριο, οι παραγωγοί ήθελαν αλλαγές στο χαρακτήρα του Μποντ, τι περίμενες;" Σωστά, αλλά κάπως έτσι δε συμβαίνει και στην πραγματικότητα; Οι ξανθιές-ξέκολα-ψυχρές γκόμενες είναι για να περνάς καλά, για να κάνεις το κομμάτι σου, αλλά με μια μελαχρινή με εκφραστικά μάτια και φινέτσα θα κολλήσεις. Μόνο μια τέτοια γυναίκα μπορεί ποτέ να ενσαρκώσει το σκοτεινό αντικείμενο του πόθου. Μόνο μία Eva Green.

Denise Richards ο Ηλίας Αναστασιάδης

Την έλεγαν Christmas Jones και ήταν πυρηνικός φυσικός. Ωραία, γελάστε, βγάλτε από μέσα σας. Εντάξει τώρα; Να μιλήσω με επιχειρήματα που απειλούν να ρίξουν το Σινικό Τείχος (μπαίνω σε mode υπερβολής, για τα 007 μιλάμε); Μιλάω.
Πρώτον, η Denise Richards έσωσε τον πισινό του Bond ουκ ολίγες φορές στο "The World Is Not Enough", όπου τον Bond έκανε ο τζιτζιφιόγκος, ο μάστορας της ανυποληψίας, ο Pierce o Brosnan. Έναν Piers σεβόμαστε εδώ πέρα κι αυτός είναι ο Morgan.

Δεύτερον, δεν νομίζω να γνώριζες πριν 13 χρόνια την Denise Richards σε ένα μπαρ, να μην καταλάβαινες ποια είναι και με τι ασχολείται και όταν συστηνόταν ως πυρηνικός φυσικός, να της κερνούσες το ποτό και να έφευγες γελώντας.
Τρίτον, κάτι στερεότυπα του στιλ "πυρηνικός φυσικός" με καυτά σορτσάκια και αμάνικα tops έχουν φέρει τη χώρα στη σημερινή επαίσχυντο κατάσταση. Κάτι τέτοια κάνουν τις θεούσες να μαζεύονται έξω από το Χυτήριο και τα έξυπνα κορίτσια να μην προσέχουν την εξωτερική τους εμφάνιση.
Ο κόσμος δεν είναι αρκετός για επιστημόνισσες σαν εσένα, Denise.

Ούρσουλα Άντρες o Στέφανος Τριαντάφυλλος

Ποιο είναι το Νο1 Bond Girl; Μα φυσικά το Νο1. Η πρώτη (και καλύτερη). Η μία. Αυτή που όχι μόνο θέσπισε τον όρο, αλλά έβαλε τον πήχη όσο πιο ψηλά γίνεται. Η Ούρσουλα Άντρες. Εξάλλου μιλάμε για το "Dr. No". Το καλύτερο Τζέιμς Μποντ, με τον καλύτερο κακό. Οπότε είναι λογική κι η ωραία της υπόθεσης να είναι ξεχωριστή. Η Ούρσουλα Άντρες (υποδύεται την Χάνι Ράιντερ) συστήνεται στο κοινό, με το ανοιχτόχρωμο μαγιό της, βγαίνοντας από τη θάλασσα. Σιγοτραγουδάει, έχει βρεγμένα μαλλιά, κρατάει κοχύλια και έχει περασμένο μαχαίρι στη ζώνη. Τι άλλο να ζητήσει κανείς από μια γυναίκα; Δεν χωράει αμφιβολία ότι η συγκεκριμένη σκηνή (από την ταινία του 1962) δεν προκάλεσε ταυτόχρονη πτώση τόσων πολλών σαγονιών στις κινηματογραφικές αίθουσες.
Χρήστος Χατζηιωάννου 
http://www.oneman.gr

Νέο κενό ασφαλείας στο Skype παρακάμπτει τον λογαριασμό σας μόνο με το e-mail σας


Νέο κενό ασφαλείας εντοπίστηκε στο Skype από Ρώσους χάκερς σύμφωνα με το οποίο είναι αρκετά εύκολη η ανάκτηση του κωδικού του λογαριασμού σας μόνο και μόνο με το username και τη διεύθυνση e-mail που έχετε δώσει για την εγγραφή σας.
Skype Logo
Η διαδικασία είναι πάρα πολύ εύκολη και επιτρέπει την αλλαγή του κωδικού μέσα από ένα κενό ασφαλείας κατά την επανάκτηση του κωδικού σε περίπτωση που το έχετε ξεχάσει. Προφανώς, για να αξιοποιηθεί το κενό αυτό πρέπει ο χάκερ να γνωρίζει το e-mail σας, οπότε αν πιστεύετε ότι αυτό είναι εφικτό καλύτερα να αλλάξετε το e-mail που χρησιμοποιείτε στο Skype.
H εταιρεία έχει ειδοποιηθεί για το περιστατικό αυτό και ερευνά το θέμα.
http://www.techgear.gr

Έρευνα: Αυτοί είναι οι 24 νεκροί του Πολυτεχνείου




Διαβάστε τα στοιχεία της έρευνας του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών για τους ανθρώπους που έχασαν τη ζωή τους στο Πολυτεχνείο. Δείτε σχεδιάγραμμα με το σημείο όπου έπεσαν νεκροί ή τραυματίστηκαν
Το ζήτημα του ακριβούς αριθμού των νεκρών κατά τη διάρκεια της εξέγερσης του Πολυτεχνείου και την επιχείρηση καταστολής της, παραμένει ακόμη και σήμερα ένα δισεπίλυτο πρόβλημα, προκαλώντας συζητήσεις, αλλά και ισχυρισμούς ανιστόρητους και πέρα από κάθε λογική.
Όπως αναφέρει ο κ. Καλλιβρετάκης, Λεωνίδας, συγγραφέας και δημιουργός της έρευνας"Πολυτεχνείο '73: Το ζήτημα των θυμάτων: Νεκροί και τραυματίες" , "η χαώδης και ατεκμηρίωτη πληροφόρηση που υπάρχει γύρω από αυτό το ζήτημα, δεν είναι δυνατόν να απολαμβάνει εσαεί αυτή την ιδιότυπη 'ασυλία', στο όνομα της δήθεν προστασίας της φήμης του Πολυτεχνείου".
Από τα μέσα του 2002 έχει ξεκινήσει μια ιστορική έρευνα στο Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών με τίτλο "Τεκμηριώνοντας τα γεγονότα του Νοεμβρίου 1973". Στο πλαίσιο αυτής της έρευνας επιχειρείται η συγκέντρωση και επεξεργασία με επιστημονικές μεθόδους τεκμηρίων που αφορούν σε πολλές παραμέτρους των γεγονότων, όπως το χρονικό της εξέγερσης, το επιχειρησιακό σχέδιο για την καταστολή της, η εξέλιξη των γεγονότων έξω από το Πολυτεχνείο κ.ο.κ. Ένα από τα ζητούμενα είναι, φυσικά, ο αριθμός και η ταυτότητα των θυμάτων. Αν και η έρευνα βρίσκεται ακόμη σε εξέλιξη, επιχειρείται στο σημείο αυτό μια συνοπτική παρουσίαση των πρώτων διαπιστώσεων, με έμφαση στη "γενεαλογία" του ζητήματος.
  • Προσωρινά αποτελέσματα της έρευνας του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών
Η συγκέντρωση όλων των δεδομένων αποτέλεσε το πρώτο στάδιο της έρευνας στο Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών. Κάθε στοιχείο που είδε το φως της δημοσιότητας όλα αυτά τα χρόνια, οι επίσημες ανακοινώσεις του καθεστώτος, οι πληροφορίες που δημοσιεύτηκαν στον παράνομο τύπο της εποχής, οι αγγελίες κηδειών στις εφημερίδες, οι κάθε προέλευσης λίστες που έκαναν την εμφάνιση τους μετά τη μεταπολίτευση, οι προανακριτικές και ανακριτικές έρευνες, οι συνεντεύξεις συγγενών, οι καταθέσεις μαρτύρων στη δίκη του 1975, συγκεντρώνονται, αποδελτιώνονται, συσχετίζονται κριτικά, αναζητείται η γενεαλογία τους, εντοπίζονται οι αλληλοεπικαλύψεις, οι παρανοήσεις, τα λάθη στην αντιγραφή και οι μεταξύ τους παρεκκλίσεις.
Η έρευνα προχωρά έτσι στη συγκρότηση ενός καταλόγου, ο οποίος παραμένει προσωρινός, καθώς εξακολουθεί συνεχώς να εμπλουτίζεται και να διορθώνεται. Για κάθε περίπτωση συγκροτείται ένας ιδιαίτερος φάκελος, με βιογραφικά στοιχεία, τις συνθήκες θανάτου και αναλυτική παράθεση όλων των πηγών που χρησιμοποιήθηκαν με συγκεκριμένα στοιχεία.
Μέχρι τη στιγμή αυτή, έχουν καταγραφεί εικοσιτέσσερις (24) πλήρως τεκμηριωμένες περιπτώσεις, όπως καταγράφονται συνοπτικά στον συνημμένο κατάλογο.
Παράλληλα, έχει συγκροτηθεί ένας κατάλογος δεκαέξι (16) ανωνύμων περιπτώσεων που είχε θεωρηθεί σε κάποια στιγμή της διαδικασίας ότι «προκύπτουν βασίμως» ως νεκροί, από επίσημες, επώνυμες και σχετικά αξιόπιστες καταθέσεις, με συγκεκριμένα στοιχεία.
Τέλος, η έρευνα έχει θέσει στο μικροσκόπιο τριάντα (30) επώνυμες περιπτώσεις, που εμφανίζονται επίμονα στους περισσότερους καταλόγους από το 1974 μέχρι και σήμερα, χωρίς να έχουν ποτέ τεκμηριωθεί. Όλες αυτές οι ανώνυμες και οι αμφιλεγόμενες επώνυμες περιπτώσεις παραμένουν σε εκκρεμότητα, προκειμένου να διερευνηθούν περισσότερο, προτού αποφασιστεί οριστικά να υιοθετηθούν ή να απορριφθούν.

Δευτέρα 12 Νοεμβρίου 2012

VIDEO: Στον Τσακ Νόρις δεν άρεσε το πουλάκι ΤΣΙΟΥ...




Πληκτρολόγιο φτιαγμένο από …κουτάκια μπύρας [Video]


Το πρώτο πληκτρολόγιο υπολογιστή φτιαγμένο από κουτάκια μπύρας είναι γεγονός σε μια πρωτοβουλία της τσέχικης ζυθοποιίας Staropramen. Το πληκτρολόγιο (QWERTY) αποτελείται από 44 κουτάκια μπύρας, το πάτημα των οποίων εμφανίζει τo αντίστοιχo γράμμα σε μια συνδεδεμένη οθόνη. Για το στήσιμο του συστήματος, έγινε χρήση ένός mini υπολογιστή Raspberry Pi και της υπολογιστικής πλατφόρμας Arduino.
Δείτε το πρωτότυπο πληκτρολόγιο σε δράση στο video που ακολουθεί:
http://www.techgear.gr

Ερευνητές υπόσχονται 2000 φορές ταχύτερο Internet με τα σημερινά μέσα!

Internet Broadband Bangor University

Αφού είδαμε το διαπλανητικό Internet που ετοιμάζει η NASA, ώρα να προσγειωθούμε στα δικά μας. Ή μήπως να απογειωθούμε; Μάλλον το δεύτερο, αφού ερευνητές του School of Electronic Engineering στο Bangor University (UK) εργάζονται σε ένα project που έχει σκοπό να αυξήσει την ταχύτητα του ευρυζωνικού (broadband) Internet μέχρι και 2000 φορές από τη σημερινή, χωρίς κανένα επιπλέον κόστος.

Αυτό ευελπιστούν ότι θα το καταφέρουν μεταφέροντας τα δεδομένα μέσω οπτικών ινών αντί χάλκινων καλωδίων χάριν στην τεχνική Optical Orthogonal Frequency Division Mutliplexing (OOFDM) και το ανάλογο hardware που επιτρέπει την άμεση κωδικοποίηση/αποκωδικοποίηση των οπτικών σημάτων.
Επιγραμματικά να αναφέρουμε ότι η τεχνική OOFDM αφορά τη μετατροπή ψηφιακής πληροφορίας πρώτα σε ηλεκτρικά σήματα και στη συνέχεια σε οπτικά σήματα, τα οποία μπορούν να “εκτοξεύονται” από ένα laser σε μια οπτική ίνα.
Μέχρι στιγμής, οι ερευνητές έχουν κατορθώσει να φτάσουν ταχύτητες 20Gbps (αρκετή για να κατεβάσει κανείς μια ταινία Full HD σε 10sec), ενώ μέσα στα επόμενα 3 χρόνια ευελπιστούν ότι θα φτάσουν τα 40Gbps και θα διαθέσουν την τεχνολογία για εμπορική χρήση.
Αν σκεφτεί κανείς ότι το πρόγραμμα Google Fiber προσφέρει ταχύτητα 1Gbps και όλοι είναι κατενθουσιασμένοι, φανταστείτε τι έχει να γίνει με τη νέα τεχνολογία…

http://www.techgear.gr

Σάκης Ρουβάς: «Νιώσε τι θέλω»: Αυτό είναι το νέο του τραγούδι!


Σάκης Ρουβάς R
Ο Σάκης Ρουβάς μοιράστηκε με τους θαυμαστές του, μέσω των προσωπικών λογαριασμών του σε facebook και twitter, ένα μικρό απόσπασμα από το νέο του τραγούδι.

Το καινούριο τραγούδι του Έλληνα σταρ έχει τίτλο «Νιώσε Τι Θέλω» και πρόκειται για μια μοναδική μπαλάντα.

Τη μουσική του τραγουδιού υπογράφει ο Δημήτρης Κοντόπουλος, ενώ τους στίχους έχει γράψει η Όλγα Βλαχοπούλου.

Άκουσέ το:
http://www.youtube.com/watch?v=zwHxWlpbfww

πηγή: http://www.yupiii.gr